بخش اطفال درمانگاه دندانپزشکی آپادانا

درمانگاه دندانپزشکی آپادانا به منظور کاهش استرس و از بین بردن ذهنیت کودکان از محیط های درمانی با ساختار و شکل رایج تلاش نموده با ساخت محیطی متفاوت و کودکانه تفکر کودک نسبت به محیط درمانی و تجهیزات دندانپزشکی و پزشک معالج را تغییر دهد

مهمترین اصلی که جهت انتخاب یک دندانپزشک کودک خوب برای فرزندتان باید در نظر بگیرید، این است که محیط دندانپزشکی اطفال برای کودکان نباید ترسناک باشد. کودک شما باید با رفلت تمام وارد محیط درمانی شود، تا برای درمانهای آتی هم آمادگی مراجعه داشته باشد. از طرفی دندانپزشک کودک شما باید حاذق و قابلیت برقراری ارتباط با کودک شما را داشته باشد.

طبق نظر انجمن دندانپزشکی کودکان ایران، دندانپزشک کودک باید گروه‌های محتلف سنی کودکان را بشناسد و نوع رفتار با آنها را بداند. واقعیت این است که دندانهای شیری، آناتومی متفاوتی از دندانهای دایمی دارند و طبعا درمان آنها نیز متفاوت از دندان های دایمی است.

در بخش اطفال درمانگاه دندانپزشکی آپادانا، خدمات دندانپزشکی شیار درمانی، ترمیم دندان شیری، ژل فلوراید، روکش اطفال، پالپتومی و پالپکتومی، فضا نگهدار و کشیدن دندانهای شیری صورت میگیرد.

به طور کلی در دندانپزشکی با سه گروه از کودکان مواجه هستیم: 1- کودکانی که دارای همکاری لاطم برای انجام درمان‌ها هستند؛ 2- کودکانی که پتانسیل همکاری را دارند و 3- کودکانی که فاقد پتانسیل همکاری هستند. گروه اول کودکانی هستند که رفتار مناسبی در مطب و در حین درمان از خود نشان داده و امکان انجام درمان‌های مقتضی برای آن‌ها فراهم است. گروه دوم افرادی هستند که امکان بروز رفتار مناسب را بصورت بالقوه دارند ولی به دلایل مختلفی رفتاری نامناسب داشته و در صورت تداوم آن مانع ارایه درمان خوب از طرف دندانپزشک خواهند شد. رفتار آنها اساسا واکنشی از عدم توانایی آنها برای غلبه بر اضطراب آنهاست، پس اگر کودکان در شرایط جدیدی قرارگیرند راهی جز فرار از آن موقعیت با هر روش ممکن نمی بینند.
اینجاست که روش های کنترل رفتاری کودکان شرایطی را فراهم می کند تا کودکان بتوانند به این مشکل فایق آیند. برای ایجاد این شرایط دندانپزشکان با مدد از آموزش هایی که جزیی اصلی از تحصیلات آنها را شامل می‌شده شرایط را تشخیص داده و تکنیک‌های خود را بر اساس توانایی و در حد تکامل فهم هر کودک به انجام می رسانند.

به طور عمده دو روش کلی برای حصول به رفتار مناسب از طرف کودکان در دندانپزشکی وجود دارد:

1- روش های غیر دارویی: که در آنها از روش هایی استفاده می شود که بیشتر جنبه روانشناسی دارد؛
2- روشهای دارویی: در افراد خاصی استفاده می‌شود که امکان هیچ گونه اعمال تاثیر از لحاظ غیردارویی در آنها وجود ندارد.

در مطب دندانپزشکی برای بزرگسالان، ارتباط دو طرفه بین دندانپزشک و بیمار برقرار است ولی در بیمار اطفال، این رابطه پیچیده بوده و بین دندانپزشک، کودک، والدین و تیم دندانپزشکی است. لذا همه عوامل درگیر باید نقش خود را به خوبی درک کرده و در این مسیر تابع یک نفر که آن هم دندانپزشک است بوده و از ایجاد ارتباط نامناسب و بدون داشتن مجوز از طرف وی خودداری نمایند. در صورت حضور والدین در اتاق درمان آنها باید به این امر آگاه باشند که حضور آنها بدون دخالت و بدون صحبت کردن بسیار مفیدتر از دخالت‌های بی موردی است که باعث ایجاد اختلال در روش‌های کنترل رفتاری است که توسط دندانپزشک در حال انجام است.